การตรวจวัดการทำงานของสายตาเป็นหนึ่งในทักษะทางวิชาชีพที่สำคัญในด้านทัศนมาตรศาสตร์และการตัดเย็บแว่นตา และยังเป็นหนึ่งในทักษะทางวิชาชีพที่นักทัศนมาตรและจักษุแพทย์ระดับกลางและระดับสูงต้องมี
เนื่องจากการตรวจวัดการทำงานของสายตาเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งต่อการวินิจฉัยสุขภาพสายตาของผู้บริโภค วิธีการตรวจวัดการทำงานของสายตาจึงได้รับการพัฒนาและปรับปรุงมาอย่างหลากหลาย ต่อไปนี้จึงได้สรุปวิธีการตรวจวัดการทำงานของสายตาหลายวิธีไว้เพื่อเป็นข้อมูลอ้างอิง
การทดสอบความยืดหยุ่นในการปรับตัว ข้อที่ 3
วิธีการพลิกกระจกทรงกลม
อุปกรณ์พลิกกระจกทรงกลมประกอบด้วยกระจกทรงกลม ±2.00 สองชิ้นที่ติดตั้งอยู่บนอุปกรณ์พลิกกระจก การกระตุ้นการปรับโฟกัสที่เกิดจากเลนส์สองชิ้นที่มีองศาต่างกันจะสลับไปมาระหว่าง 0.50D และ 4.50D
ขั้นตอนการดำเนินการ:
① การแก้ไขความผิดปกติทางสายตาของดวงตาที่ได้รับการตรวจ;
② เลือกจุดสังเกตบนบรรทัดบนสุดที่ตรงกับสายตาที่มองเห็นได้ชัดที่สุดในระยะใกล้ของตาข้างที่ทดสอบ หรือเลือกจากแผ่นภาพที่มีเครื่องหมาย 20/30
③ ผู้เข้ารับการทดสอบถือแผ่นทดสอบสายตาระยะใกล้และวางไว้ห่างจากดวงตา 40 เซนติเมตร
④ ปิดตาข้างซ้ายก่อน จากนั้นวางไม้แร็กเก็ตพลิกเลนส์ +2.00D ไว้หน้าตาข้างขวา รอจนกว่าเครื่องหมายในภาพจะปรากฏชัดเจนเพื่อเป็นจุดเริ่มต้นการทดสอบ จากนั้นวางไม้แร็กเก็ตพลิกเลนส์ -2.00D ไว้หน้าตาทั้งสองข้าง และเริ่มจับเวลา
หลังจากเห็นเครื่องหมายชัดเจนแล้ว ให้วางเลนส์ +2.00D ไว้ข้างหน้าดวงตาทันที แล้วรอจนกว่าเครื่องหมายจะปรากฏชัดเจนอีกครั้ง ในขั้นตอนนี้ การสลับครั้งแรกเสร็จสมบูรณ์แล้ว ทำซ้ำขั้นตอนข้างต้นและนับจำนวนครั้งที่สลับได้ภายใน 1 นาที
⑤ ใช้วิธีการเดียวกันในการวัดความยืดหยุ่นในการปรับโฟกัสของตาซ้ายและความยืดหยุ่นในการปรับโฟกัสของทั้งสองตา
⑥ บันทึกผลการทดสอบความยืดหยุ่นของการปรับโฟกัส ค่าปกติ: 5-15 รอบ/นาที (ทั้งสองข้าง)
ข้อ 4 การตรวจสอบจุดบรรจบกันใกล้เคียง
① ผู้เข้ารับการทดสอบสวมแว่นสายตาแก้ไขสายตาที่เหมาะสม และวางไม้บรรทัดวัดระยะไว้ข้างกรอบแว่นทดสอบหรือกรอบแว่นตาของผู้เข้ารับการทดสอบ โดยให้ตำแหน่ง 0 ของไม้บรรทัดวัดระยะอยู่ที่ระนาบเลนส์
② ให้ผู้ถูกทดลองมองเครื่องหมายเล็งแบบแถวเดียวด้วยตาทั้งสองข้าง แล้วเลื่อนเครื่องหมายเล็งแบบแถวเดียวนั้นด้วยความเร็วคงที่จากระยะ 40 เซนติเมตรไปยังตาทั้งสองข้าง
③ จนกว่าผู้ถูกทดสอบจะบอกว่ามองเห็นเส้นเล็งแถวเดียวแล้วเห็นภาพซ้อน ให้อ่านระยะทาง ณ เวลานั้นจากไม้บรรทัดวัดระยะ
④ วัดระยะห่างระหว่างรูม่านตาของผู้ถูกทดสอบ;
⑤ บันทึกระยะห่างจากจุดที่เครื่องหมายเล็งแบบแถวเดียวของผู้ถูกทดสอบปรากฏเป็นภาพซ้อน ไปยังจุดหมุนของดวงตาทั้งสองข้าง (13 มม. ด้านหลังกระจกตา) ซึ่งเป็นระยะจุดบรรจบใกล้
⑥ คำนวณค่าแอมพลิจูดการบรรจบกันของสายตาของผู้ถูกทดสอบ (ค่าปกติ: 2.5-7.5 ซม.) โดยพิจารณาจากระยะห่างระหว่างรูม่านตาของผู้ถูกทดสอบและค่าระยะห่างของจุดบรรจบกันใกล้สุดที่ตรวจพบ
การทดสอบความยืดหยุ่นในการบรรจบกัน ข้อที่ 5
ขั้นตอนการดำเนินการ:
① แก้ไขความผิดปกติทางสายตาได้อย่างสมบูรณ์
② ใส่ปริซึม 3 อันโดยให้ฐานหันเข้าด้านใน และปริซึม 12 อันโดยให้ฐานหันออกด้านนอกเข้าไปในกล้องพลิก และปรับระยะห่างระหว่างดวงตาของกล้องพลิก
③ ให้ผู้ถูกทดสอบมองไปที่เครื่องหมายเล็งแบบแถวเดียวขนาด 40 ซม. และวางปริซึมทั้ง 3 อันโดยให้ฐานหันเข้าด้านในไว้ด้านหน้าดวงตาของผู้ถูกทดสอบ จนกระทั่งเครื่องหมายเล็งทั้งสองรวมกันเป็นแถวเดียว
④ สลับตำแหน่งของปริซึมทั้ง 12 อัน โดยให้ฐานหันออกด้านนอก แล้ววางไว้หน้าดวงตาของผู้ถูกทดลอง จากนั้นเริ่มจับเวลา
⑤ ให้ผู้เข้ารับการทดสอบมองไปยังเครื่องหมายเล็งแบบแถวเดียวขนาด 40 ซม. ด้วยตาเปล่าทั้งสองข้าง และพยายามรวมภาพเข้าด้วยกัน หลังจากที่เครื่องหมายเล็งรวมภาพแล้ว ให้สลับตำแหน่งของปริซึมทั้ง 3 อัน โดยให้ฐานหันเข้าด้านในอีกครั้ง จนกว่าเครื่องหมายเล็งจะรวมภาพได้ ซึ่งเป็นการสลับตำแหน่งแบบวนรอบ
⑥ วัดจำนวนรอบการสลับการทำงานของดวงตาที่ทดสอบภายในหนึ่งนาที
⑦ ค่าปกติของประชากรทั่วไป คือ ความยืดหยุ่นในการรวมสายตาแบบสองตา อยู่ที่ 12 ถึง 18 ครั้งต่อนาที
เราจะเข้าร่วมงานแสดงสินค้าแว่นตาปักกิ่ง 2024 ระหว่างวันที่ 10-12 กันยายน ยินดีต้อนรับทุกท่านเข้าเยี่ยมชมบูธของเรา ท่านสามารถชมสินค้าของเราก่อนใครได้ โปรดตรวจสอบสินค้าที่ท่านสนใจและติดต่อเราได้เลย ตอนนี้ฤดูร้อนกำลังจะมาถึงแล้วเลนส์เปลี่ยนสีตามแสงสินค้าขายดี กรุณาดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้จากเว็บไซต์ของเรา นอกจากนี้เรายังมีสินค้าอื่นๆ อีกด้วยRX preceitpionเลนส์และอื่นๆ
วันที่เผยแพร่: 21 มิถุนายน 2024